Laine loos

Mir leen is d Fasnacht nimme näh!
S het s letscht Johr scho so Stimme gäh.
Au mir hän gfunde, nundefahne,
wo fi ehrt am Schluss im Grund das aane.
Scho zwai Johr uff em Droggedogg.
Kai Fasnacht, schloosch dr Bogg, e Schogg.
E Virus, wo kai Gspass verstoht
und wo aim s Lache grass vergoht,
isch tschuld, dass nyt meh isch wie gwohnt
und zeigt, dass Lychtsinn sich nie lohnt.
S letscht Johr hesch gmaint, s syg gly verby,
denn s kennt jo kuum no myyser sy.
Wo d’BAZ schrybt, dass s e Fasnacht git,
do freyt sich jede, ych mach mit.
Im 22 lehn mir s grache
und ganz verruggti Sache mache.
Doch laider vorhär isch s bassiert,
dass s Virus wider frisch grassiert.
Me wird närvees, nit numme do,
denn wältwyt isch es drum e so.
D Fallzahlen explodiere stail,
statt impfe proteschtiert e Dail
und dien bis zer Extase schimpfe,
und wel s nit gail syg, d Nase rimpfe.
Die Maischte fi nden impfe guet,
hän uff die Ungimpften e Wuet.
Me haut und glopft sich stundelang
und läggt sich alli Wunde lang.
Au d Bolizei blybt nit verschont
glopft aber trotzdäm mit, betont,
verhaftet Lyt, nimmt alli mit,
wel s morn s glych Halli-Galli git.
Das Johr kunnt denn als näggschte Schlag,
ein, dass me kuum meh täggschte mag:
Me sait dr Cortège ab – dr Grund?
Es syg ganz aifach z wenig gsund.
Was isch denn mit em Morgestraich?
Frogt mängge sich voll Sorge blaich.
Das ka doch au nit gsinder sy,
wenn s dumm lauft, laufsch nit minder dry.
Was blybt denn, s fi ndet s kain famos,
mir warte no mit Laine los
bis d waisch es fi ndet ebbis statt,
so langsam hän s denn d Bebbi satt.
Au mir fallt s Zeedeldichte schwäär,
y bi vom Zigg-Zagg-Kurs ganz läär.
S isch fertig Schluss, mir isch s egal,
so Fasnacht mache isch e Qual.