Freude herrscht! bi dr fasnächtliche Ehregarde vo dr VKB

Vor fünfesibzig Joohr per se 
do grindet filig d VKB
en alti Garde am runde Disch 
im alte Warteck, wo bald nimm'isch 
fir die, wo mechte kirzer drätte 
und's an dr Fasnacht gär ruhiger hätte.
«Freude herrscht» jetzt by de-n-Alte, 
wo hite d Fasnachtsbrüch hoch halte.
Nit aifach e Sujet darfs disjohr sy, 
nai ebbis Zytlooses soll's ha drby, 
us bsundrem Aaloss. Doch s Comité 
will sottigs nit an-dr Fasnacht seh, 
es sig die «Feschtumzüg» halt laid.
Doch mir mache Fasnacht zu unserer Fraid.
Wenn's stoht in Schwarz am Stroosserand 
und loht sich schängge allerhand, 
denn muesch, wenn alli d Hiet natt schwängge, 
an Bluemekorso in Nizza dangge.)

Mir hän iberlegt, was mir wänn mache 
zer Jubelfasnacht, ass s Härz ka lache.
E Super-Charivari wär 
scho geil, doch s duet sich hailos schwär 
vo wäg'de Keschte mit däär'Idee 
dr ewig sparsam Kassier
Mr hänn kai Bischoff, so ain wie d Schwoobe, 
wo's nab-em Huusumbau wurd wooge, 
us Kirchestyyrgäld uns ebbis z gä 
wo uns wurd unsri Gäldsorg näh.
(Frogsch d BVB oder BKB a, 
kenntsch billig e Kostüm us Filzräschte ha.)
Mr kennte doch, das wär e Hit, 
als Waggis laufe, doch das git 
nyt här, wil iberall syt Zyte 
en tout so gseh kasch d Märtplatzclique.
Und Lyt mit grosser, dummer Schnuure 
gits z Basel gnue doch naimeduure.
Es wär'au glunge-n-e blasse Gloon?
Da git's scho im Roothuus, es isch e Hohn!
Fir d'Pfiffer en alti Dante mit Huet?
Das miech sich sicher bsunders guet, 
denn die wänn scheen sy bim paradiere 
sich nit als «Stainlemer-like»geniere.
Doch d Drummler hänn uf das kai Bock, 
si sinh gärn witzig und wänn kai Rock.
Zuedäm, dängg dra, mr hänn, henal 
en alti Dante als Frau scho dehal.
Wie scheen wär doch, kunnnt uns in Sinn, 
e grien-gäl-ila Harlekin.
Au die Figur isch bsetzt, herjeh, 
als Jubelkostüm fir d VKB In Gold und Silber, 
s isch nit schwär, so kemme doch d«Harlekin» drhär.
Denn halt dr Ueli vo dr VKB
Då wurdi passe, sich losse seh.
Mit dăm hän mir 09, was wit, 
beraits briliert, drum goht das nit.

E Blätzlibajass käm au in Froog
Da zmache aber wär e Ploog
fir die, wo schaffe und risikiere,
ass die, wo profi-, nur kritisiere.
E Pierrot isch zwoor scheen und rächt.
Doch zue uns Männer passt er schlächt,
er isch soo druurig und melancholisch,
mir ehnder luschtig und alkoholisch.

Drum sinn mer-is denn schlissig worde,
mr gienge nit als ungordneti Horde,
vyyimen in Raih und Gliid dur d Gasse,
als Kostüm wurdi zue-n-is passe
en Altgardischt, wo driber wacht
ass alles e gueti Gattig macht,
was unsri Fasnacht vom Morge bis Znacht,
so hailoos fein und aimoolig macht.
(Zwoor wenn mir dä als Vorbild nämme,
denn gfallt das au nit alle zämme.)
D Frau Fasnacht isch is lieb und wärt
ar Cortege en Aallige, doch da Märt
mit Wurschtständ und Döner im Aug e Dorn,
wil so verkunnt dr Volksbruuch scho morn.
Ass s Alt-Warteck soll abgrisse wärde,
das macht is Sorge und Beschwärde.
Uns VKB-ler gfallt die Baiz
mit Tradition und urchigem Raiz.
Doch zellt - dasch druurig - uf dr Wält
fir d Warteck-Invest halt numme s Gäld

Uns liit dr Nowux am Härze und
e haiteri Fasnacht luschtvoll und bunt.
Mr gänn is Mieh bim Pfiffe und Drummle,
und iebe dehai anstatt go z bummle.
Es deent glichwohl nit immer guet,
doch raubt is das kuum unsre Muet,
Es isch halt - bi Gott - nit s SOB
die Alti Garde VKB!

Zem Luft sich z mache, meglischt wyyl,
isch d Fasnacht halt e guet Ventiil:
Me soll sich aimool im Johr, und das richtig,
no Härze luschtig mache, dasch wichtig,
mit Witz und Biss iber die Wichtibutze
wo mit ihrem Tue nur sich sälber nutze,
anstatt em Gmainwohl z diene mit Fliss
ganz ohni Aigenutz und Gschiss.
Vo dääne gits no unserem Gfyyl
nit numme in Basel nämli zvyyl.

Alt-Gardesoldate sinn mir mit Stolz
und au e bitz us bsunderem Holz,
denn mir wänn bsunderbar d Frindschaft pfläge
bi Sunneschyyn und au bi Rääge,
enander biistoo im Laid und bim Feschte
denn so gohts alle wirglig am beschte.
En alt Epigramm: ohni Frind gohts aim schlächt.
«Freude herscht» drumm mit Fueg und Rächt!